Strona główna
Dyskografia
Dyskografia
18 Til I Die
| Data wydania: | 04 czerwca 1996 |
|---|---|
| Studio: | Jamajka, Francja, Warehouse Studio (Vancouver) |
| Bryan Adams: | wokal, gitara |
| Keith Scott: | gitara |
| Mickey Curry: | bębny |
| Dave Taylor: | gitara basowa |
| Olle Romo: | klawisze, perkusja |
| Robert "Mutt" Lange: | gitara, gitara basowa |
| Michael Kamen: | aranżacja gitarowa |
| Producent: | Bryan Adams, Robert "Mutt" Lange |
| Toplista: | #31(US), #5(SWE), #2(SWI) |
|
The Only Thing That Looks Good On Me Is You
3:37
  |
|
Do To You
4:11
|
|
Let's Make A Night To Remember
6:19
|
|
18 Til I Die
3:30
|
|
Star
3:42
|
|
(I Wanna Be) Your Underwear
3:18
|
|
We're Gonna Win
2:27
|
|
I Think About You
3:36
|
|
I'll Always Be Right There
3:17
|
|
It Ain't A Party If Ya Can't Come 'Round
3:47
|
|
Black Pearl
4:00
|
|
You're Still Beautiful To Me
5:14
|
|
Have You Ever Really Loved A Woman?
4:48
|
| Bonus Track/Video |
|
I Finally Found Someone
3:42
|
|
Hey Elvis
3:25
|
Recenzje
Po wysłuchaniu pierwszego utworu z 18 Til I Die trudno nie odnieść się sympatycznie do tej płyty. Letnie boogie, przebojowe i zztpowate, opatrzone jednym z dłuższych tytułów w historii pop rocka: The Only Thing Thats Looks Good On Me Is You. Ten utwór zwiastuje, że produkcja ostrzejszych numerów z nowej płyty Adamsa będzie nieco bardziej surowa. W każdym razie Mutt Lange nie produkuje już Adamsa na wzór Def Leppard. Wspomniany pierwszy singiel The Only... , również zztopowaty Black Pearl, Do To You, 18 Til I Die, We're Gonna Win, It Ain't A Party... to rajcowne utwory dzięki prostym środkom. Można do nich zaliczyć też (I wanna Be) Your Underwear - z tym, że tu producent postawił bardziej na nowoczesność (pewne eksperymenty brzmieniowe). Są też oczywiście rzeczy bardziej mydlane, ładniusie - długawy Let's Make A Night To Remember, ckliwy Star, I Think About You i You're Still Beautiful To Me przypominające trochę ballady Roda Stewarta, zaaranżowane z sekcją smyczkową I'll Always Be Right There, czy nieco hiszpańsko-country'owy Have You Ever Really Loved A Woman? Do powstania dwóch ostatnich przyczynił się zresztą Michael Kamen, znany z orkiestrowych aranżacji robionych na zamówienie kapel rockowych. Nic nie poradzę na to, że utwory Adamsa rzeczywiście dzielą się na dwie grupy - ostrzejszą i balladową. Z pierwszej najbardziej przekonuje The Only..., z drugiej - Have You Ever... . Miłego lata z profesjonalnymi przebojami.
~Igor Stefanowicz | Tylko Rock
Bryan udowodnił na 18 Til I Die, że, mimo iż nagrywanie rockowych, chwytliwych, energetyzujących kawałków nie jest łatwym zadaniem, to, mając w swojej krwi rock'n'roll, zawsze potrafi poczuć odpowiedni klimat. 18 Til I Die nagrane zostało po ponad 5 latach, licząc od wydania ostatniego LP z premierowym materiałem. Prace nad tym albumem toczyły się gdzieś między jesienią 1994 a wiosną 1996. Tym razem Bryan i Mutt Lange pojechali komponować na Jamajkę. Nagrań dokonali w mobilnym studio w domu usytuowanym tuż nad brzegiem morza. Dodatkowe sesje nagraniowe wykonane były ponownie w domowym zaciszu tym razem jednak w południowej Francji.
Najczęściej zadawanym pytaniem na temat tego albumu jest pytanie, mające wyjaśnić czemu prace trwały aż 5 lat. Najczęściej wymieniane powody to: wydanie Waking up the Neighbours w 1991 i rozpoczęcie światowej trasy koncertowej, wydanie So far so good w 1993 oraz pisanie i promowanie singla Please Forgive Me, napisanie i nagranie All For Love - soundtracku do Three Musketeers, napisanie i nagranie Have You Ever Really Loved A Woman do filmu Don Juan De Marco, 2 kolejne światowe trasy koncertowe obejmujące koncerty w miejscach takich jak Wietnam, gdzie nigdy nie widziano rockowego show, no i w końcu 1,5 roku na napisanie i nagranie 18 Til I Die. Adams wziął sobie do serca tytuł albumu "Chciałem zrobić płytę, której styl pokazywałby jaki jestem na koncertach... kawałki szybkie i wolne, dobra energia, średnie tempo i, jak sądzę, wszystko spójne i płynne dla publiczności." O 18 Til I Die Bryan mówi jako o jednym ze swoich ulubionych "Robiąc tą płytę mieliśmy niesamowicie świetną zabawę... w sumie poszło nam wszystko łatwo, ale nie obyło się bez małego stresu."
Najczęściej zadawanym pytaniem na temat tego albumu jest pytanie, mające wyjaśnić czemu prace trwały aż 5 lat. Najczęściej wymieniane powody to: wydanie Waking up the Neighbours w 1991 i rozpoczęcie światowej trasy koncertowej, wydanie So far so good w 1993 oraz pisanie i promowanie singla Please Forgive Me, napisanie i nagranie All For Love - soundtracku do Three Musketeers, napisanie i nagranie Have You Ever Really Loved A Woman do filmu Don Juan De Marco, 2 kolejne światowe trasy koncertowe obejmujące koncerty w miejscach takich jak Wietnam, gdzie nigdy nie widziano rockowego show, no i w końcu 1,5 roku na napisanie i nagranie 18 Til I Die. Adams wziął sobie do serca tytuł albumu "Chciałem zrobić płytę, której styl pokazywałby jaki jestem na koncertach... kawałki szybkie i wolne, dobra energia, średnie tempo i, jak sądzę, wszystko spójne i płynne dla publiczności." O 18 Til I Die Bryan mówi jako o jednym ze swoich ulubionych "Robiąc tą płytę mieliśmy niesamowicie świetną zabawę... w sumie poszło nam wszystko łatwo, ale nie obyło się bez małego stresu."
www.bryanadams.com
Tłumaczenie: Aga
Tłumaczenie: Aga